Αναρτήσεις

Οι φάτνες του μπάρμπα-Μανώλη

Εικόνα
Μετά το κάψιμο του μεγάλου δάσους, ο μπάρμπα-Μανώλης αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το ξύλινο σπιτάκι του που είχε χτίσει με τόσα όνειρα εκεί! Η τρομερή φωτιά με το τεράστιο κι αχόρταγο, πύρινο στόμα της και με τα φοβερά της δόντια που έσταζαν τριγύρω φλόγες, είχε καταπιεί μια και καλή, ό,τι ζωντανό και ό,τι πράσινο υπήρχε τριγύρω. Το ξύλινο σπίτι του μπάρμπα-Μανώλη, όπως και όλο το δάσος, είχε γίνει κάρβουνα κι αποκαΐδια που κάπνιζαν μελαγχολικά μετά το σβήσιμο της φωτιάς, μέχρι που κάποια στιγμή έγιναν όλα στάχτη! Οι εμπρηστές είχαν κάνει τέλεια τη μοχθηρή ‘’δουλειά’’ τους και είχαν πετύχει καίρια το στόχο τους, χωρίς να λυπηθούν τη φύση και τη ζωή μέσα σ΄αυτήν. Ο μπάρμπα-Μανώλης ήταν στεναχωρημένος, αλλά όχι απελπισμένος, απ΄όλη αυτή την απρόσμενη αλλαγή στη ζωή του! Τώρα πια έμενε σ΄ένα μικρό, πέτρινο σπιτάκι με κήπο, στην άκρη του χωριού, δίπλα στο καμένο δάσος. Τα πουλιά και τα μικρά κατοικίδια ήταν η καθημερινή του συντροφιά. Το χαμόγελό του και η ανοιχτή καρδιά του, τον έκαναν σ...

Η πεταλούδα με τα τσακισμένα φτερά

Εικόνα
Ήταν μια ηλιόλουστη μέρα, όταν ο γέρο-νάνος με τη μακριά άσπρη γενειάδα του, το κίτρινο σκουφί και τα πολύχρωμα, χιλιομπαλωμένα ρούχα του, επέστρεφε κατάκοπος από τη μακρινή του βόλτα στο τεράστιο δάσος. Το σπίτι του, δηλαδή η κουφάλα του γιγάντιου κορμού μιας γέρικης βελανιδιάς, που την είχε μετατρέψει σε μια ωραία κατοικία, τον περίμενε με το φαγητό να αχνίζει μέσα στο τσουκάλι, επάνω στο φούρνο που είχε σβήσει, προτού φύγει για τη βόλτα του. Καθώς πλησίαζε στο σπίτι του, μ΄ένα σωρό σκέψεις να τριγυρίζουν στο μυαλό του, είδε επάνω σε μια πέτρα, στην άκρη του δρόμου, μια πανέμορφη πεταλούδα. Τα μαύρα φτερά της έμοιαζαν σαν βελουδένια! Δύο πορτοκαλί ρίγες διέτρεχαν διαγώνια την κάθε πλευρά τους, και δύο στο τελείωμα του κάθε φτερού σαν φραμπαλάς σε σπανιόλικο ρούχο, έμοιαζαν ζωγραφισμένες από κάποιο λεπτό πινέλο! Κι ανάμεσα, διάσπαρτες, άσπρες πιτσίλες μικρές και μεγάλες. Ήταν σαν ζωγραφιά! Όμως, έμοιαζε κουρασμένη, καθώς έστεκε ακίνητη και τη χτυπούσε ο ήλιος με τις ζεστές του αχτίδ...